10-og Decembra u glavnom gradu Kenije Najrobi, gdje su protestni skupovi od oko više stotina ljudi bili raštrkani uz pomoću suzavaca, a u haosu koji je uslijedio nakon toga je dovelo do hapšenja troje ljudi, kao i povrede nebrojenih drugih, sve zbog toga što im je glavni cilj protesta bio obraćanje pažnje na dugo zanemarivan problem femicida, sa kojim se Kenija u zadnje vrijeme sve više muči.
Sukobi u društvu su neminovni, pogotovo u slučaja kada jedna strana može dobiti sve, a da ne sluša ni riječ šta druga strana ima da kaže. Kao po pravilu, vladajući režimi na narodne zahteve odgovaraju velikom agresijom, hapšenjem, prebijanjem i oružjem. Još gnusnije je kada se iza takvih režima, pod plaštom navodne demokratije, krije okoreli kolonijalizam i porobljivanje.
Ovaj protest je upravo i započet povodom ponovnih ubistava žena, a na na njega je policija reagovala krajnje agresivno, upotrebljavajući masovno suzavac.

Ovakvi napadi su napadi na najosnovnija prava koja pak pod okriljem liberalne demokratije ne postoje, ili pak postoje samo za određene. Za veliku većinu najeksploatisanijih,a u okviru kojih posebno težak položaj zauzimaju i žene, ta prava ostaju nedostižna.
Tenzije između naroda i vlasti su bile u porastu još ranije ove godine u Julu i Avgustu, kada su policijske snage ubile preko 60 ljudi u protestima protiv vlasti, čiji povod datira u još daljem periodu u 2022-oj kada je ubijeno preko 75 žena.
Međutim, ovo nije ništa čudno. Još od druge polovine dvadesetog vijeka, Kenija je samo formalno dobila nezavisnost od svojih bivših gospodara iz Velike Britanije, koji su zadržali svoje vlasništvo i industriji i zemlji, i kao tako se ovaj paradoksalan odnos između navodne “demokratske” vlasti protiv njenog naroda odražava i dan danas, posebno u tome kako žene najviše pate u svom tom procesu zbog prirode tog istog društva.

No opet, kako krize u sistemu raste, a i samim time potreba da se neko drugi okrivi za probleme nego sami sistem, narodne mase u Keniji su oružane sa velikom privilikom da iskoriste ove proteste kao priliku za razvitak revolucionarne taktike i same akcije. Nakon godina relativno mirnijeg bunta, po svemu sudeći dolazi period militantnije narodne akcije i aktivnog otpora. Kao mnogi pokreti u svetu, tako pokret i u Keniji na svojim greškama uči da jedino borbom može osvojiti slobodu.