Godinu dana nakon napada 7. oktobra kada su pripadnici palestinskog Otpora iznenadili izraelske trupe i naneli im težak poraz, vidimo rat koji je za godinu dana ubio preko 100.000 ljudi,mahom Palestinaca, a čija je krivica isključivo što su rođeni sa druge strane ograde – koju oni sami ni nisu podigli. Naprotiv, nakon decenija kolonizacije pripremljen je završni čin koji je na iznenađenje nalogodavca opalio unazad. Sada – Izrael se nalazi sa armijama na tri fronta, iscrpljen, bombardovan, raketiran, sa ekonomijom u rasulu i populacijom koja za razliku od Palestinaca nikada nije osetila kako to izgleda kada rakete paraju nebo i kidaju asfalt. Rat se poput bumeranga vratio u njihovo dvorište.
Iransko bombardovanje
Nakon nekoliko meseci čekanja, odugovlačenja, tokom kojih je dobio ne jedan udarac po svoju reputaciju, Iran je izveo veliku vojnu akciju. Oko 200 balističkih raketa ispaljeno je u pravcu Izraela. Mete su uglavnom bile vojne vazduhoplovne baze, kao i sedišta obaveštajnih službi, koje ipak nisu pogođene iako je to sasvim sigurno bilo u moći napadača. Na taj način poslata je poruka da do potpune eskalacije ipak ne mora da dođe.
Prizor raketa na nebu Palestinci su i na Zapadnoj obali i u Gazi dočekali sa oduševljenjem, jer je po prvi put njihov neprijatelj zaista osetio na svojoj koži šta znači rat. Iako pravi učinak bombardovanja neće biti još neko vreme poznat, sasvim je izvesno da je šteta ogromna. Vojne baze su na internet satelitskim snimcima u potpunosti zamagljene, a snimci koji su dostupni pokazuju razrušene betonske kaponire i drugu uništenu infrastrukturu. Civilni ciljevi sami po sebi nisu gađani, za razliku od izraelskog manira koji je prepoznatljiv od Gaze do Bejruta.

Ono što je sasvim sigurno, balističke rakete su u potpunosti probile ne samo izraelsku PVO, već i njihovu, pa i celokupnu zapadnu propagandnu zavesu o navodnoj nedodirljivosti. Kao i svakom agresoru, ovaj šamar ne samo što nije prijao, nego je delovao čak i nerealno. Međutim, tu nije bio kraj.
Liban
Hezbolah je sistematskim akcijama prvo mesecima uništavao izraelsku obaveštajnu tehnologiju na Severu Palestine, a zatim počeo i sa raketnim napadima po dubini deritorije. Cilj napada je bio vezivanje većeg broja izraelskih trupa ka Severu, kako bi se smanjio pritisak na Gazu i Zapadnu Obalu, a osim toga i uništavanje doseljeničkih naselja koji ujedno čine i jednu od okosnica izraelske ekonomije. Nakon što su hiljade izraelaca pobegle sa Severa Palestine pod pritiskom svakodnevnih udara raketa, Izrael je započeo vazdušnu kampanju. Danima su izraelske vazduhoplovne snage bombardovale naselja u Južnom Libanu, da bi ubrzo započelo i bombardovanje Bejruta – glavnog grada Libana.

Grad je bombardovan praktično neprestano već nedeljama i broj mrtvih se meri u hiljadama Hezbolah je takođe povećao ulog, pa su se među ciljevima svakodnevno nalazile luka i grad Haifa, Sadef i druga naselja i gradovi. Neprestanim bombardovanjem puteva, naselja, izazivanjem požara ekonomija i proizvodnja u Severnoj Palestini su postale paralisane. Nemogućnost transporta robe, posebno iz Haife koja predstavlja veliku luku nanela je posebno težak udarac.
Pokušaj proboja
Više izraelskih pokušaja proboja libanske granice je završilo kompletnom katastrofom po napadače, koji su praktično utrčali u zasede Hezbolaha. Prema jednom navodu, izraelske snage su nakon početnog izviđanja tokom kojeg nije primećen neprijatelj izvršile prodor sa većim snagama istim pravcem, da bi zatim upale u dobro pripremljenu zasedu. Tačan broj poginulih nije poznat, ali za samo jedan dan izrael je izgubio oko 100 vojnika, od čega barem 16 poginulih. Među gubicima se nalaze i 3 tenka tipa Merkava, a koncentracije izraelskih snaga se konstantno bombarduju i napadaju drugim sredstvima. Pored Hezbolaha u sukobima učestvuje u libanska vojska koja je po prvi put u ovom ratu otvorila vatru na izraelske snage, nakon što je njihov vojnik poginuo zbog izraelske vatre.
Većina proboja je pokušana oko naselja Marun i Odeisa, dok se raketiranje izraelskih trupa odvija praktično uz celo područje Južnog Libana sa snažnim akcentom upravo na zone oko ovih gradova. Izraelci pokušavaju takođe da izvedu napad u pravcu Kafarkile, gde su angažovali znatne trupe sa još uvek nepoznatim učinkom, ali gde su uspeli da izvedu ograničen proboj, kao i u blizini Jaruna. Ovi gradovi i naselja se nalaze svega nekoliko kilometara od granice i dok izraelska propagandna mašinerija predstavlja ovo kao velike uspehe, u realnosti radi se o poljima i njivama koje svakako nisu pogodne za odbranu. Pravi rat će se odviti u klancima, planinama, gradovima i naseljima.

Gaza i Zapadna obala
U Gazi i Zapadnoj obali rat nije stao, naprotiv. Iako se težište borbenih dešavanja preselilo na Sever, u Gazi i dalje traju sukobi. Svakodnevno izraelski avioni bombarduju kompletnu Gazu u tolikoj meri da praktično svakodnevno se govori o dvocifrenom broju mrtvih. Brigade koje pripadaju palestinskom Otporu objavile su niz snimaka, među kojima su se ponovo pojavili u značajnoj meri snimci uništavanja izraelskih tenkova iz neverovatne blizine. Takve, već čuvene scene po kojima se Otpor u Gazi proslavio očigledno toliko demorališuće deluju, da čak i snimak izraelskih tenkova nad kojima se nadvija nišanski crveni trougao je dovoljan da izazove cenzuru u Nemačkoj i nekim drugim državama Zapada.
Na Zapadnoj obali su se najveće borbe odigrale u Dženinu, Nablusu, Tubasu i Tulkaremu. U Tulkaremu su izraelski avioni bombardovali mesto gde su se nalazili određeni borci Otpora, tokom čega su ubili 35 ljudi. Četiri žrtve masakra su bila deca. U Dženinu je otpor u više navrata izveo akcije koje su iznenadile izraelske snage, a u Tulkaremu je nakon masakra izvršen i napad na izraelske ispostave. Nakon masakra, Palestinci su u velikom broju izašli na ulice Tubasa, koji se smatra utvrđenjem Palestinske Samouprave i skandirali borbene parole:
“Jedna ruka iščupaće špijune, druga će posaditi slobodu!”
“Živelo oružje!”

Jemen
Jemen je nastavio da obara bespilotne letelice i uništava trgovačke i borbene brodove. U prethodnom periodu oborio je još 2 američka drona tipa MQ-9 Reaper, čime je ukupan broj oborenih dronova ovog tipa došao do 11. Osim toga, Huti su izveli nekoliko napada ograničenog uspeha na Izrael, ali koji su u toku dešavanja odigrali ne malu ulogu iscrpljivanja izraelskog PVO sistema. Paralelno sa tim događajima pogođeno je nekoliko trgovačkih brodova koji su se zaputili prema izraelskim lukama, dok je deo brodova gađan i u Indijskom okeanu. Američki borbeni brodovi su takođe bili targetirani balističkim raketama, nakon čega su bili primorani da se povuku iz Crvenog mora.
Blokada trgovine iz dva smera, severnog i južnog pokazuje i jedan od razloga zašto Izrael pokušava da izvrši svojevrstan blickrig na Bliskom istoku. Presecanjem ovih trgovačkih ruta, o čemu smo pisali, izraelska ekonomija polako, ali sigurno pada na kolena i bez obzira što finansijska i vojna pomoć pristiže sa Zapada u velikim količinama, nedostatak sirovina, gotovih proizvoda i druge robe izazvaće znatne potrese unutar samog izraelskog društva.
Glavni grad Jemena, Sana bombardovana je 4. 10. 2024. od strane udruženih britansko-američkih vazdušnih snaga. Osim njega pogođena je i Hudaida.
