Vatreno ljeto se konačno završava, a kako drugačije da se završi sezona koja je definisana borbama protiv ugnjetavanih i tiranina nego uz spektakularan prasak revolucionarne volje? Dok je stanje širom svijeta revolucionarnog pokreta u fazi opšte (ali izuzetno aktivne) defanzive sa pojedinim probojima na frontu, u Nepalu je taj svjetski front diživio daleko više od običnog proboja.
Buržujska vlast Nepala, koja je prljavom populističkom retorikom svih ovih godina pokušavala da ostvari potpunu kontrolu nije mogla da izdrži pritisak, i samim time još jednom dokazala jedan od mnogih maksima naše stvarnosti: Sic Sempres Tyrannis!
Situacija u Nepalu
- 8 septembar, kap koja je prelila čašu: Nemiri u Nepalu traju već duže vrijeme kao posljedica dugogodišnje revizionističke vlasti takozvane “Komunističke Partije Nepala”. Ona je zajedno sa Nepalskim Kongresom, odgovorna za mnogobrojne izdaje čitavog naroda Nepala. Nastavak odnosa ka radnicima, po ugledu na prethodnu monarhiju govori samo za sebe. Sve u svemu, narod je uprkos svemu ovo mogao da trpi do određene mjere, bez straha od fašističke cenzure. Ipak, to se sve menja 8-og septembra, kada vlast Nepala je odlučila da zabrani oko 26 društvenih mreža, time prelivši kap već pune čaše.
- 9 septembar, sudar sile i nasilja: Počevši mirno kao i svi protesti, buržujska vlast je silom pokušala da ih poguši, vidjevši da njihove metode protiv cenzurisanja glasa potlačenih nisu uspele. Na njihovu žalost, ovim potezom su dali samo jedan veliki znak proleterima da idu u juriš, time ohrabivši čak i one koji su hteli mir po svaku cijenu. Čas pravednog nasilja naroda je došao.
- U toku ovih protesta, za sada je oko više od 50 ljudi ubijeno, delom demonstranata, ali i policijskih snaga, više od 1000 je povrijeđeno, a oko 13500 zatvorenika, većinom političkih, se izvještava da su pobjegli iz zatvora i da su na slobodi. Bjekstvo se dogodilo zahvaljujući dijelom raspadanju državnog aparata, među kojima pobunjeničko krilo policijskih snaga je dalo doprinos.
- 10-11 septembar, bjekstvo vlasti i njeno rušenje: Narod Nepala pod vođstvom Uličnog Komiteta Safalskih Radnika (UKSR) je izvršio spektakularan napad na parlamentarnu zgradu reakcionarne vlasti Nepala, spalivši je u toku noći 10 septembra, a koja je plamtela do sutradašnjeg dana. Ovim činom su buržujske vlasti bile primorane da pobjegnu iz zemlje, time okončavši fašističku vladavinu koja se izrodila nakon izdaje narodnog rata koji je narod Nepala vodio prije skoro 30 godina.
Predvođeni prije svega svojom omladinom, pobunjeni narod Nepala je izrazio svoju klasnu mržnju napadima na same ministre u njihovim rezidencijama i vilama. Birokratija nastala izdajom narodnog rata, je tako surovo upoznala sopstvenu negaciju i doživljavajući veliki poraz. Osim vila i rezidencija, kasarne i barake represivnih snaga su takođe zapaljene. Ovakva pobjeda tek je nagovještaj dubljih socijalnih promjena i nezaustavljivog talasa koji se polako, ali sigurno širim čitavim svijetom.
